Ευρωκώδικας 8 - Αντισεισμικός σχεδιασμός των κατασκευών - Μέρος 4: Σιλό, δεξαμενές και αγωγοί

(1) Το αντικείμενο του Ευρωκώδικα 8 ορίζεται στο ΕΝ 1998-1: 2004, 1.1.1 και το αντικείμενο του παρόντος Προτύπου ορίζεται στο παρόν κεφάλαιο. Τα άλλα μέρη του Ευρωκώδικα 8 υποδεικνύονται στο ΕΝ 1998-1: 2004, 1.1.3. (2) Το παρόν πρότυπο καθορίζει αρχές και κανόνες εφαρμογής για τον σεισμικό σχεδιασμό δομικών στοιχείων εγκαταστάσεων που αποτελούνται από υπέργεια και υπόγεια συστήματα αγωγών, από δεξαμενές αποθήκευσης διαφόρων τύπων και χρήσεων καθώς και από ανεξάρτητα αντικείμενα όπως π.χ. μεμονωμένοι υδατόπυργοι με συγκεκριμένο ρόλο ή ομάδες σιλό που περιέχουν κοκκώδη υλικά, κ.λπ. (3) Το παρόν πρότυπο περιλαμβάνει πρόσθετα κριτήρια και κανόνες που απαιτούνται για τον σεισμικό σχεδιασμό των παραπάνω φορέων χωρίς περιορισμούς μεγέθους, δομικού τύπου και άλλων λειτουργικών χαρακτηριστικών. Για κάποιους τύπους δεξαμενών και σιλό παρέχονται επίσης λεπτομερείς μέθοδοι αξιολόγησης και ελέγχου. (4) Το παρόν πρότυπο ενδεχομένως να μην καλύπτει πλήρως εγκαταστάσεις με μεγάλη διακινδύνευση για τον πληθυσμό ή το περιβάλλον και για τις οποίες οι πρόσθετες απαιτήσεις αποτελούν ευθύνη των αρμόδιων αρχών. Το παρόν πρότυπο επίσης δεν καλύπτει πλήρως κατασκευές με ασυνήθιστα δομικά στοιχεία που απαιτούν τη λήψη ειδικών μέτρων και ειδικών μελετών για επίτευξη σεισμικής προστασίας. Για τις δύο αυτές περιπτώσεις το παρόν πρότυπο παρέχει γενικές αρχές αλλά όχι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής. ΣΗΜΕΙΩΣΗ Το Εθνικό Προσάρτημα μπορεί να καθορίζει πρόσθετες απαιτήσεις για εγκαταστάσεις μεγάλης διακινδύνευσης για τον πληθυσμό ή το περιβάλλον. (5) Παρόλο που οι αγωγοί μεγάλης διαμέτρου εμπίπτουν στο αντικείμενο του παρόντος προτύπου, τα αντίστοιχα κριτήρια σχεδιασμού δεν είναι εφαρμόσιμα για φαινομενικά παρόμοιες εγκαταστάσεις όπως σήραγγες και μεγάλες υπόγειες κοιλότητες. (6) H φύση των συστημάτων αγωγών που συχνά χαρακτηρίζει τις εγκαταστάσεις που καλύπτονται στο παρόν πρότυπο απαιτεί αρχές, προσομοιώματα και μεθόδους που ενδεχομένως να διαφέρουν σημαντικά από αυτά που χρησιμοποιούνται σε συνήθεις δομικούς τύπους. Επιπλέον, η απόκριση και η ευστάθεια σιλό και δεξαμενών που υποβάλλονται σε ισχυρές σεισμικές δράσεις μπορεί να περιλαμβάνει πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις μεταξύ εδάφους-φορέα και αποθηκευμένου υλικού (είτε υγρού είτε κοκκώδες), που δεν επιδέχονται απλοποιημένες διαδικασίες σχεδιασμού. Ο σχεδιασμός ενός συστήματος αγωγών μέσω περιοχών με κακό και πιθανώς ασταθές υπέδαφος μπορεί να αποδειχθεί εξίσου δύσκολος. Για τους λόγους αυτούς η δομή του παρόντος προτύπου είναι κάπως διαφορετική από άλλα Μέρη του EN 1998. Το παρόν πρότυπο, γενικά, περιορίζεται σε βασικές αρχές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις. ΣΗΜΕΙΩΣΗ Διαδικασίες λεπτομερούς ανάλυσης που υπερβαίνουν το επίπεδο βασικών αρχών και μεθοδολογικών προσεγγίσεων δίνονται στα Παραρτήματα Α και Β για ορισμένες τυπικές καταστάσεις. (7) Κατά τη διατύπωση και εφαρμογή των γενικών απαιτήσεων, γίνεται διάκριση μεταξύ ανεξάρτητων κατασκευών και εφεδρικών συστημάτων, μέσω επιλογής συντελεστών σπουδαιότητας ή/και μέσω ορισμού ειδικών κριτηρίων ελέγχου. (8) Εφόσον παρέχεται σεισμική προστασία υπέργειων αγωγών μέσω σεισμικής μόνωσης μεταξύ αγωγού και των στηρίξεών του (ειδικότερα μέσω πασσάλων) ισχύει κανονικά το EN 1998-2:2005. Για τον σχεδιασμό δεξαμενών, σιλό ή μεμονωμένων εγκαταστάσεων ή τμημάτων ενός συστήματος αγωγών με σεισμική μόνωση, ισχύουν οι σχετικές διατάξεις του EN 1998-1:2004.